Kenapa awak?

Semalam saya marahkan awak..marah sangat-sangat..saya rasa macam nak jerit-jerit dekat awak..biar awak tau apa yang ada dalam hati saya..tapi bila saya tengok muka awak..terus saya terkedu..lidah saya jadi kelu..

Awak,

Kenapa ya awak?kenapa saya tak boleh nak tegur sikap awak tu..kenapa saya boleh diam kan je perangai awak yang menjadi-jadi?padahal prinsip saya sebelum ni berlainan..saya tak suka orang remeh-remehkankan saya..saya tak suka orang yang cakap sayang tapi hati dia bukan untuk saya sebenarnya..saya cukup anti..tapi kenapa dengan awka saya macam orang tak berdaya sangat..pasrah jer..kenapa ya?apakah sebab sayang saya butakan mata butakan hati terima semuanya seadanya?prinsip saya ,saya lemparkan ketepi..

Awak yang saya sayang,

Cukup-cukuplah awak terus menduga hati saya..saya takut saya tak mampu terima semuanya..saya takut saya tak mampu untuk terus bertahan..saya takut satu hari nanti saya akan tinggalkan awak..saya tak mahu semuanya terjadi..sebab saya masih sayangkan awak..saya masih perlukan awak disisi untuk terus hidup..tapi sekiranya sikap awak terus begini..mampukah saya terus di sini awak?mampukan saya?atau saya harus serahkan semua kepadaNYA?