Saya tak pernah terfikir akan mengenali awak sebelum ni..sebab awak sangat..sangat..sangat sukar di dekati..saya cuma pandang-pandang,jeling-jeling dari jauh jer..teringat bila awak lalu depan mata..saya pura-pura buat kerja..hahahaa..bila awak tanya sesuatu dengan saya,saya buat acuh tak acuh je..tapi awak tak tau..dalam hati saya..berbunga-bunga!saya rasa macam nak melompat je time tu..hehehe..bangga seh!
Bila kita terserempak kali kedua kat kedai makan..awak tegur saya..awak ajak saya makan sekali..wahh~~sekali lagi saya rasa nak melompat suke..tapi saya control ayu..hehehe..saya terima pelawaan awak dengan senang hati..sudahnya..lunch jadi macam high-tea..makan sikit je..selebihnya saya kenyang tengok muka awak..dasyat kan perasaan tu?..ia mampu buat saya kenyang sepanjang hari..
Awak,
Pertemuan ketiga kita di taman permainan..saya keluar pergi jogging..tak sangka awak pun ada..so kita sama-sama jogging tapi rasanya keluar peluh pun tak..mana taknya..satu round pun tak habis..kita banyak berbual ..tapi rasanya yang banyak cakap awak..awak ceritakan semua perihal awak..mana awak tinggal..kat mana awak study..bila awak start mula kerja..siapa mak ayah awak..sepanjang masa tu saya dengar jer..dengar yang tak dengar..sebab saya bagai terawang-awang bila dengar suara awak..emmm..seksi tau suara awak..hihiihi..gatalkan saya!
Dan..dari pertemuan dan pertemuan..tak sangka awak dan saya ada rasa yang serupa..saat awak katakan yang awak mahu saya jadi kekasih..saya terkedu..tak tahu nak cakap apa..sebab saya dengan awak bagai langit dan bumi..awak lelaki yang cukup sempurna bagi saya..cukup-cukup sempurna di mata saya..berbanding dengan saya..saya tak punya apa..nak kata cantik?..biasa-biasa je..nak kata baik?..kira baik lah dari yang tak baik..hehehe..so,saya minta dengan awak masa..masa untuk saya fikirkan semuanya ..saya nak timbang baik buruk..apa risiko di belakang hari...
Dan...di saat saya mula mencintai awak..bila saya bersedia nak meluahkan apa perasaan saya yang sebenar..saya dengar dengan telinga saya sendiri..orang sekeliling tuduh saya rapat dengan awak cuma untuk kepentingan diri sendiri..saya sebenarnya tak layak untuk awak..sedih saya awak..sumpah!saya sayangkan awak bukan kerana harta atau pangkat..saya sayangkan awak sebab awak..bukan sebab yang di sangkakan orang selama ini...
Awak,
Maafkan saya sebab jauhkan diri dari awak..Lepas je kejadian tu..saya pura-pura sibuk..saya elakkan diri dari terus terserempak dengan awak..tapi dalam hati saya Tuhan saja yang tahu bagaimana besarnya rindu saya dekat awak..saya sakitkan hati awak tapi awak tak tau..hati saya berganda-ganda sakitnya...maafkan saya awak..awak tak tahu apa-apa..tapi saya tak mahu juga cakap apa-apa..saya tak mahu ada pertelingkahan antara awak dengan orang lain..biarlah saya yang sedih sendiri..bukan awak..
Awak,
Maafkan saya ya..sebab terus buat awak tertanya-tanya apa sebabnya saja jauhkan diri..puas saya cuba lupakan awak..puasa saya cuba singkirkan awak dari hati..tapi tak tau kenapa..hati saya degil..degil yang teramat-amat!awak tetap saya rindu bila saya sendiri..awak tetap saya rindu bila malam menjelma..awak sentiasa ada dalam lena dan jaga..saya tak suka!tapi saya tetap rindukan awak...
Di sebabkan sikap saya..maka akhirnya awak buat satu tuduhan yang mengoyakkan jantung saya..awak mengiakan kata mereka..saya cuma nak ambil kesempatan pada awak..saya kelu tanpa kata..tak sangka..kasih awak serapuh itu..hanya dengan fitnah itu awak buang saya dari hidup awak..awak letakkan saya di satu tempat yang takde jalan pulang..sampai hati awak..sampai hati sangat! Takpelah awak..mungkin saya memang tak bernilai langsung untuk awak..takpelah..saya terima semuanya dengan redha..
Cuma saya terkilan..di saat saya mula mencintai awak..awak singkirkan saya dari hidup awak..di saat hati saya terlukis nama awak..awak buang semua kenangan kita bersama..di saat hanya awak saja yang saya cinta..awak dah pun gantikan saya dengan orang lain..kenapa awak?kenapa di saat saya mula cintakan awak..awak buat saya begini?kenapa awak?kenapaaaa??...tak habis fikir saya jadinya...
No comments:
Post a Comment